Tweede Rallysprint: Macon, Chimay (22-04-2007)
Voor de start van de tweede rallysprint werd de ophanging achteraan gewijzigd. Er werd geopteerd voor een iets zachtere schokdemper en een iets hardere veer. Tijdens het testen van de wagen werd deze wijziging als positief ervaren maar dit kan enkele op rally zelf volledig getest worden.
Het weekend van 22 april 2007 was voorbehouden voor de tweede rallysprint. Er werd beslist om eens Wallonië te gaan rijden. De rallysprint deux bottes is een ideale sprint voor mensen die de eerste keer in een rallywagen plaatsnemen. Weliswaar een zeer snel parcours maar ook zeer brede bochten en weinig gevaarlijke passages.
Hierbij was het weer ons wel gezind en konden we genieten van temperaturen rond de 25 à 30 graden Celsius.
Dit weer was terug een ideale test voor de wagen bij hoge buitentemperaturen.
Het parcours bedraagt hier 10,1 kilometer. De technische controle en de vrije trainingen werden verreden op zaterdag en zondag werd gestart om 9u15 met de eerste wagen. Ons startnummer was nummer 12. Onze eigen starttijd was 9u 27.
Voor de start maakte de wagen een licht tikkend geluid maar niemand van de service crew kon het geluid precies definiëren. Omdat er niets te ‘voelen’ was aan de wagen tijdens het rijden zelf werd toch overgegaan tot de start.
Na het afleggen van het parcours was het geluid bijna volledig weg. Enkel bij stationair draaien van de motor trad het geluid in werking en bij het indrukken van de koppeling verminderde het geluid sterk. Er werd gedacht aan het toprollement van de transmissie of aan het druklager. Doordat een servicetijd van 40 minuten niet genoeg is om de transmissie te demonteren, werd de oliedruk van de motor, watertemperatuur en dergelijke goed gecontroleerd.
Bij de start van de tweede keer zagen we in de startrij dat reeds enkele wagens een sortie hadden gemaakt. Telkens enkel met motorschade of technische problemen. Onze rondetijd werd met een halve minuut verbeterd. Vorig jaar werd hier een spektakel beker uitgedeeld en we voelden ons geroepen om hier zeker waardig voor te strijden ten koste van onze tijden. Voor en achter ons startten Renault R5 turbo’s dus wisten we dat het in ieder geval zeer moeilijk zou zijn om deze tijden te evenaren. De wagen hebben namelijk het voordeel dat ze drukopgevoerde motoren beschikken en dat het totale gewicht van de wagen een heel stuk lager ligt.
De derde keer starten voelden de wagen goed aan, de wagen gaf een blijk van betrouwbaarheid in deze warme temperatuursomstandigheden. Het aantal deelnemers was al gezakt naar 90 in plaats van de 118 startende deelnemers. Het spektakel mocht zeker gezien worden en de banden slijtage was dan ook telkens groot bij het terug aankomen in het servicepark. Juist voor het starten voor de laatste keer werden we door enkele jonge mensen benaderd, deze feliciteerden ons met het mooie verzorgde spektakel. Gesterkt door deze toffe aanmoedigingen wilde we er de laatste keer een goede lap opgeven. Er werd zelf een pirouette gemaakt tijdens een verkeerd manoeuvre maar de toeschouwers vonden dit natuurlijk smakelijk om te zien. Na de aankomst mocht de wagen in het gesloten wagenpark geplaatst worden tussen de andere, slechts 78, aangekomen deelnemers. Tot onze grote spijt volgde dan het nieuws dat er dit jaar geen spektakelbeker werd uitgereikt. Zelf vonden we dit zeer jammer maar de ambiance was er en ook de betrouwbaarheid van de wagen werd nog eens aangetoond.
Na de wedstrijd werd de wagen aan een grondige controle onderworpen.Het tikkende geluid werd gelokaliseerd.
De pasbus van het vliegwiel was namelijk gebroken en verschoven waardoor al de kracht op de bouten terecht kwam. Deze bouten waren aan het loskomen en zorgde dus op stationair toerental voor het geluid. Bij dit voorval hebben we enorm veel geluk gehad.De speling op de krukas werd gemeten maar deze week niet af van de toegelaten speling.
Er werd een ander vliegwiel met nieuwe bouten gemonteerd, alsook een nieuwe pasbus. Na de controle was de wagen terug wedstrijd klaar voor de rallysprint van de monteberg.